Midwinterhoorns klonken door het Waalbos

RIJSOORD/WAALBOS – In het Waalbos waren gisteren, zaterdag 13 december, de Westlandse midwinterhoornblazers te gast op uitnodiging van Stichting Natuurbeheer Waalbos. Tussen 10:30 en 12:00 uur vulde het bos zich met het lage, oergeluid van de hoorns. De geplande groepswandeling zat vol, maar losse bezoekers konden onderweg blijven staan om te luisteren. Op het parkeerterrein achter Ross Lovell stond een partytent klaar met glühweinen warme chocolademelk. De toegang was gratis; een donatie voor het werk van de stichting werd gewaardeerd.

De midwinterhoornblazers verspreidden zich over het gebied, zodat het geluid van verschillende kanten kwam. Dat leverde een bijzondere sfeer op: stil bos, koude lucht, en dan ineens een diepe toon die lang blijft hangen. Bezoekers liepen in kleine groepjes over de paden en bleven geregeld staan om te kijken en te luisteren. Vrijwilligers vertelden kort wat er te horen was en wezen op veilige plekken om te blijven staan.

De stichting wilde met de wandeling de wintersfeer in het Waalbos benadrukken en tegelijk mensen op een laagdrempelige manier het gebied laten ontdekken. De volledige groepswandeling was vooraf al uitverkocht, maar omdat de blazers op meerdere punten stonden, konden ook laatkomers nog een stuk meegenieten. De warme dranken bij de tent zorgden voor extra gezelligheid en een praatje na afloop.

Een midwinterhoorn wordt gemaakt uit een stam van berk, els of wilg met een natuurlijke kromming. Na het schillenwordt de stam in de lengte gezaagd en uitgehold. De twee delen worden weer aan elkaar gezet en afgewerkt, vaak met teer of lijm, en voorzien van een mondstuk. Het instrument blaast één eenvoudige melodie of losse tonen, maar het bereik is groot en het geluid draagt ver.

De herkomst van het hoornblazen wordt vaak verbonden met de Germaanse joelfeesten rond de midwinter-zonnewende (21 december). Later kreeg de traditie allerlei betekenissen: van het verjagen van boze geesten tot boeren bij elkaar roepen of zelfs waarschuwen bij onraad. Tegenwoordig is het vooral een decembertraditie: er wordt alleen geblazen tussen de eerste zondag van de advent (het “anbloazen”) en Driekoningen op 6 januari (het “afbloazen”). In die periode klinken de hoorns tijdens wandelingen, optredens en kleine bijeenkomsten in bos en buitengebied.