Na zes jaar neemt burgemeester Jolanda de Witte afscheid van Albrandswaard. Ze gaat met pensioen. Ze blikt terug op mooie momenten en ook moeilijke aspecten in de afgelopen jaren. Verslaggever Dick Roelse sprak met haar om een podcast op te nemen.
Vlak na haar aantreden brak meteen een zware tijd aan: de coronaperiode. Die resulteerde in een anderhalf jaar durende ‘crisismodus’. “Het moest gebeuren”, zegt ze in een gesprek met STROOM, “maar ik heb vele dagen alleen in het gemeentehuis doorgebracht. Dat was geen leuke periode, maar ik was er altijd om de kapitein op het schip te blijven.”
Ook de discussie rond de opvang van vluchtelingen was en is een complex dossier. Waar de opvang van Oekraïense vluchtelingen op spontane steun uit de samenleving kon rekenen, roept de opvang van andere asielzoekers veel emoties op. De Witte legt uit dat het uitvoeren van rijksbeleid soms haaks staat op de gevoelens van de lokale bevolking. “Dat is ingewikkeld. Feitelijk ben je lokaal bestuur, dus je bent er voor de zaken binnen de gemeenschap, maar je moet ook rijksbeleid uitvoeren.” Ze benadrukt dat ze kritiek in deze discussies niet persoonlijk opvatte, maar wel de frustratie erachter begreep.
Wat betreft openbare orde en veiligheid hanteert De Witte ‘nul tolerantie’. De nadruk op relatiebeheer met jongeren via jongerenwerk heeft volgens haar zijn vruchten afgeworpen. “Ik begrijp dat jongeren ook plezier willen hebben, daar ben ik van harte voor, maar je gaat geen rotzooi trappen, je gaat niet dingen vernielen en je gaat geen vuurwerk gooien naar politie of andere hulpverleners.”
Herdenkingen en de jaarlijkse uitreikingen van koninklijke onderscheidingen noemt De Witte als hoogtepunten. “Een koninklijke onderscheiding reik je uit namens de koning. Dan zie je wat het met mensen doet, hoe blij ze daarmee zijn. Dan mag delen in die vreugde. Dat is heel mooi om mee te maken.”
Een ander bijzonder moment was de onthulling van het monumentje bij het Sluisje in Rhoon, ter nagedachtenis van de zeven mannen die daar door de Duitsers in de oorlog zijn omgebracht. Dit initiatief, dat kort na haar aantreden ontstond, draagt bij aan het koesteren van de geschiedenis en cultuur van Albrandswaard. “Ik merk dat de betrokkenheid van de inwoners bij dit soort evenementen groot is en alleen maar lijkt toe te nemen.”
De Witte blijft voorzitter van twee Raden van Toezicht en begeleidt jonge, vrouwelijke politici. Daarnaast heeft zij haar persoonlijke dromen: wandelen naar Santiago de Compostella en fietsen naar de Noordkaap. Haar afscheid is op 23 juni, tijdens een raadsvergadering in het Kasteel van Rhoon waar ook haar installatie plaatsvond. Om 20:30 uur is er een afscheidsreceptie in het Kasteel.
De podcast komt later online.
