Vandaag vieren we de vrijheid. Alles wat we mogen en kunnen, gaat hand in hand met het hebben van vrijheid. De vrijheid om te gaan en staan waar je wil, hoe je wil en met wie je wil. Vandaag staan we ook stil bij het einde van de Tweede Wereldoorlog. Iets waar velen van ons zich geen voorstelling bij kunnen maken. Vandaag vieren we de vrijheid. Dat klinkt misschien groot en plechtig, maar als je er even bij stilstaat, is het eigenlijk ook gewoon heel dichtbij.
Vrijheid is de mogelijkheid naar eigen wil te handelen. Het zelf kiezen wat je aantrekt, waar je naartoe gaat, met wie je je dag doorbrengt. Het is rustig op een terrasje kunnen zitten of juist alleen een wandeling maken omdat je daar zin in hebt. En ja, vrijheid is ook zeggen wat je denkt, zijn wie je bent en dromen over wat je nog allemaal wil doen in het leven.
Maar het is niet altijd zo geweest. Vandaag denken we ook aan toen. Aan het einde van de oorlog. En eerlijk, ik kan me er geen voorstelling van maken hoe het moet zijn geweest om in angst te leven, om niet te mogen zeggen wat je dacht, of zelfs te moeten schuilen voor wie je bent. Toch is dat wat mensen hebben meegemaakt. Opa’s, oma’s, mensen op de foto’s in het geschiedenisboek. En sommigen hebben alles gegeven zodat wij nu kunnen leven zoals we doen. In vrijheid dus.
Daar denk ik vandaag extra aan. Op het bevrijdingsfestival van Rotterdam, waar ik met mijn vrienden de vrijheid vier. Vrijheid is op veel plekken op aarde niet van zelf sprekend. Daarom moeten wij onze koesteren. Want de vrijheid hebben om de vrijheid te vieren is iets heel waardevols.
Vrijheid is goud waard en vandaag vieren we dat.
